Wiew, ik schrijf dit terwijl ik er twee flinke bellen van op heb (lees 1 fles verdeeld over 3 glazen): Hugo. Schijnbaar is dit iets Italiaans en schijnbaar ben ik laat met deze ontdekking, want het was ‘de zomerhit van 2013’. Niets van meegekregen in Eindhoven… Afgelopen weekend was ik met mijn Italiaanse partner in Domburg (Zeeland) en daar stond het op de kaart. Voor 8 euro, dus ik besloot het eerst thuis eens te proberen.
Wat is Hugo?
Hugo is een drankje op basis van Prosecco, vlierbloesemsiroop, munt en citroen. De Italiaanse variant op de mojito wordt het ook wel genoemd. Je kunt het drankje maken met bovenstaande ingrediënten, maar kant-en-klare varianten zijn ook te koop in de meeste supermarkten. Dat laatste heb ik zojuist met een vriendin gedaan: veel ijs, Hugo kant-en-klaar uit fles en we hebben zelf nog limoen en munt toegevoegd. Mojito vind ik niks, ik houd niet zo van munt. Maar dit drankje is toch wel erg lekker! Fris en lekker als aperitiefje op een zomerse dag. Al dronken wij het zojuist terwijl het hagelde. Ook prima.
Echt Italiaans?
De grap is dat dit drankje wordt vermarkt als het nieuwe Italiaanse zomerdrankje, maar mijn vriend er nog nooit over had gehoord. In het zuiden van Italië wordt nog steeds bijna alleen maar aperol spritz alsaperitivo gedronken. Hugo komt wel uit Italië, uit Zuid-Tirol om precies te zijn: het zuidelijke deel van de landstreek Tirol en de meest noordelijke autonome provincie van Italië. Nederland is dichter bij Zuid-Tirol dan bij Salento (waar mijn vriend woont), wellicht dat hij er daarom nog nooit van heeft gehoord. Net als dat ze in het zuiden van Italië nooit scroppino (uit Veneto – ook Noord-Italië) drinken. Ik ben in ieder geval voor. Meer Hugo!