Als je net zo’n zoetekauw bent als ik, dan moet je zeker een keertje pasticciotto proberen. Een gebakje afkomstig uit Salento (Lecce en Brindisi) dat gevuld is met een dikke crème.
Het verhaal gaat dat pasticciotto per ongeluk ontstaan is in 1745, toen Nicholas Ascalone, banketbakker te Galatina, even iets uit testte met een paar resten deeg en crème. Het resultaat: een puinhoop, vond hij zelf – un pasticcio. Toch liet hij een toevallige voorbijganger het warme taartje proeven en die… vond het buonissmo
De stad Lecce riep pasticciotto uit tot hét gebakje van de stad en liet het toevoegen aan the national food product list of traditional foods (Ministry of Political Agricultural Foods and Forestry). Een reeks mooie foto’s van hoe het gemaakt wordt, vind je op de website van ciaotutti:
Het lekkernijtje wordt vooral gegeten in de ochtend, in de bar, met een espresso of espressino (een kleine cappucino). Ik zelf probeer (lees goed: probeer) het eten van pasticciotto te beperken tot eens per week, want heel gezond is het niet. Wel overheerlijk!